دفتر شعر و ادب

مـسـلـمـانـان ! مـرا وقتی دلی بـود
که بـا وی گفتـمی گر مشکلی بـود

بـه گردابی چو می‌افـتـادم از غــــم
بـه تـدبـیـرش امـیـد سـاحـلـی بـود

دلی هـمـدرد و یـاری مصلحت بـیـن
کـه اسـتـظـهـار هـر اهـل دلـی بـود

ز من ضـایـع شـد انـدر کـوی جـانـان
چـه دامن‌گیر ، یـا رب ، مـنـزلی بـود

هنر بی عیب حرمان نیست ، لیکن
ز مـن محـروم‌تـر کِـی سـائـلی بـود

بـرایـن جان پـریـشـان رحـمـت آریـد
کـه وقـتـی کـاردانـی کـامـلــی بـود

مـرا تـا عـشـق تـعـلـیـم سخن کرد
حـدیـثـم نـکـتـه‌ی هـر محفلی بـود

مگو دیگر که حافظ نکته دان است
که ما دیـدیـم و محکم جاهلی بـود